تکیه

 

سلام ! ای ماه کج تاب !

تابان،

بر ویرانه های سفید و سیاه زندگی ام !

گل نرگس !

آیا هرگز

کوکویی شام یازده سر عائله خواهد شد؟

چه فکر شترانه ی ابلهانه ای !

من هیچ ندارم، آقا !

هیچ…

جز چند دانه سیگار،

همین صفحه و

این قلم دشتی افکار ابلهان…

تکیه بده !

به شانه هایم تکیه بده و گریه کن !

من نیز این چنین خواهم کرد…

حسین پناهی

 

 

منبع اصلی مطلب : چاپ کتاب (انتشارات)
برچسب ها : تکیه
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سبد بلاگ : تکیه بده !